Waarom zou je een chris­ten wor­den? (1)

Hét ken­merk van de ware christen

Bij Jezus ben je veilig

Het valt op zich niet zo mee, om aan te geven wat de ken­merken van een chris­ten zijn. Dat komt omdat een chris­ten net een nor­maal mens is. Maar een chris­ten heeft iets, dat verder bij geen enkel mens wordt gevon­den: een relatie met de lev­ende God.

Dat is hét ken­merk van een chris­ten. Hij heeft een relatie met God. Nu is dit laat­ste wat kort door de bocht, natu­urlijk. Maar het is wel het enige ken­merk dat er werke­lijk toe doet. Een chris­ten, die geen relatie met God heeft, is geen christen.

De bij­bel zegt het als volgt:

Johannes 14:6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de weg en de waarheid en het leven; nie­mand komt tot de Vader dan door Mij.

Alleen via Jezus is het mogelijk om een relatie met God te hebben. Dat betekent, dat ook de moslim of de boed­dhist niet kun­nen naderen tot God, zon­der Jezus te erken­nen als enige mogelijkheid. In feite geldt dit voor iedereen op deze wereld, in het heden, in het verleden en in de toekomst. Er is doo­d­een­voudig geen andere weg.
lees verder .… »

Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair (deel 3)

Wat is een Christen?

Som­mi­gen verwachten vuur­w­erk wan­neer ze chris­ten worden

Uitein­delijk is het de vraag of onze stelling “Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair” werke­lijk waar is. Voor­dat we echter een con­clusie kun­nen trekken, moeten we eerst nog een aan­tal uit­gangspun­ten bespreken.

Het beant­wo­or­den van de vraag: “Is Christen-zijn spec­tac­u­lair?” is namelijk hele­maal niet zo eenvoudig.

Ten eerste hangt het af van de per­cep­tie van de vraagsteller.

Ten tweede hangt het af van de defin­i­tie van: “Christen-zijn”.

We begin­nen bij het laat­ste. Eerst zullen we nagaan, wat een “Chris­ten” is. Daarna hebben we het over het “zijn”. Dan zijn we toe aan het definiëren van de vraagsteller.

lees verder .… »

Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair (deel 2)

Maar “het” is ‘t toch weer niet

Prachtige kerk. Maar als er nie­mand is die het ziet?

Onder de laat­ste cat­e­gorie, de echte zoek­ers, bevin­den zich de meeste religieuzen en gelovi­gen in de kerken. Ook zij besef­fen, dat er iets aan hun leven ont­breekt. Maar omdat hun denken geïm­preg­neerd is met de wens om zichzelf te bevredi­gen, zijn ook zij op zoek naar wel­vaart. Geestelijke wel­vaart. En van­wege ons belev­ings­gerichte denken, willen we bezig gehouden wor­den. Als we er maar niet meer aan hoeven te denken. Want als we er niet aan hoeven te denken, voe­len we ons tevre­den. Als die stem die voort­durend fluis­tert: “Ja, maar …” maar over­stemd wordt.

Het prob­leem is, dat dit soort houdin­gen niet vol te houden is. Op het eind is het met de tijdelijk bevredigde zoek­ers zelfs nog veel slechter gesteld. Ze hebben hun tijd ver­daan. En nu staan ze nog met lege han­den. Want dat is het punt van mijn betoog: de mens weet!

lees verder .… »

Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair (deel 1)

Bezigheid als therapie

Miss­chien wel de bek­end­ste agnost: Charles Darwin

We leven in een samen­lev­ing waar visu­al­isatie het tover­wo­ord is. We willen alles zien. Een plaatje zegt oneindig veel meer dan woor­den. Maar niet alleen visueel. We zijn meer dan ooit zin­tu­iglijk ingesteld. Dat wil zeggen, dat we het willen zien, horen, ruiken, proeven en voelen.

Anders gezegd: we willen beleven. Meer dan de Romeinen rond het begin van onze jaartelling, zijn we gericht op brood en spelen.

Op zich is dat niet vreemd. Over het alge­meen heeft de west­erse mens zijn schaap­jes op het droge en is er ver­maak nodig, om toch nog wat aan het leven te vinden.

Vroeger was dat anders. Toen had men geen tijd voor ver­maak, brood en spe­len. Er moest gew­erkt wor­den om te leven. Liever gezegd: om te over­leven. Er was toen veel meer het besef, dat met het leven, zoals dat zich aan­di­ende, niet te spot­ten viel. De schraal­heid van het leven, veroorza­akte dan ook veel meer het ver­lan­gen naar een beter bestaan.

lees verder .… »

De aan­loop naar de geboorte van Jezus

Gus­tave Dore: De pro­feet Baruch

In de geschiede­nis is veel gespro­ken over de komst van Jezus. Niet alleen werd Zijn komst voor­speld, maar ook aller­lei sit­u­aties en omstandighe­den wer­den van te voren bek­end gemaakt. Het ging hier niet alleen om een getu­ige­nis, zodat de mensen die bij het moment betrokken zouden zijn, de pro­fetie zouden herken­nen, maar ook is er van alles vast­gelegd, zodat Jezus zelf van Zijn bestem­ming ken­nis zou kun­nen nemen.

Maar ook, en het is belan­grijk om dit te noe­men, zouden de mensen om Hem heen, Jezus onder­s­te­unen in het gaan van Zijn weg. Dus het­geen God al in de loop van de eeuwen had laten vast­leggen in de Schriften, had meerdere doelen.

In feite spreken we hier over het Gemeente-principe. De Gemeente is dan de kweekvi­jver waar de kiem wordt gelegd voor een heel ges­lacht: het principe van moeder en kind is er in zicht­baar. Vanaf het begin van de schep­ping is God ges­tart met het for­meren van een veilige omgev­ing, waarbin­nen Hij uitein­delijk zijn plan zou realis­eren. Van belang is te besef­fen, dat dit plan er niet zomaar tussendoor kwam, omdat de mens in zonde was gevallen. In tegen­deel: de keuze van de mens, de zon­de­val, het bouwen van de veilige omgev­ing en de komst van Jezus Chris­tus, was alle­maal al begrepen in het plan van God.

lees verder .… »

Man­i­fes­ta­ties, teke­nen en wonderen

Verder komen

De Heilige Geest: als een duif daalde Hij neer …

Het kan van­daag de dag hele­maal geen kwaad om te vra­gen, waarom je in God zou geloven. De meeste mensen in ons soort samen­lev­ing hebben alles al. Wat kan er nog aan wor­den toegevoegd?

Vroeger had je nog wel wat te wensen. En mensen in derdew­ereld­lan­den komen ook nog van alles te kort.

Uit­er­aard kan ik uit ervar­ing alleen maar van ons soort (west­erse maatschap­pij) mensen spreken. Alles is voor een relatief lage prijs overal te koop. Met mijn gezin rijd ik regel­matig naar Duit­s­land om daar inkopen te doen. Is het dus niet hier, dan wel daar. En we verzuchten dan ook regel­matig, dat we alles al hebben. Dus schaf­fen we maar iets aan, dat net iets beter, gea­vanceerder en dus ook duur­der is. Maar nodig hebben we het niet.

lees verder .… »

Kerk ver­sus Gemeente

Kerk­planter

De spits wijst altijd omhoog, maar doet de kerk dat ook?

Ik had er nog nooit van geho­ord. Blijk­baar was ik de enige. Inmid­dels ben ik de kreet een flink aan­tal keer tegen gekomen.

In het Ned­er­lands Dag­blad van 16 jan­u­ari 2010 kon­den we zelfs ken­nis nemen van een voorne­men van de Vrije Uni­ver­siteit om een hoogler­aar voor de nieuwe leer­stoel “mis­sion­aire kerk­plant­ing en chris­telijke gemeen­schapsvorm­ing in een seculiere omgev­ing” aan te stellen. Men werft inter­na­tion­aal, dus de hoogler­aar kan overal van­daan komen. En de Ned­er­lan­ders ken­nende, halen ze zo’n per­soon het liefst uit het buitenland.

What the …. is een kerkplanter?

Het artikel geeft als reden voor het aanstellen van de hoogler­aar het sec­u­laris­erende Europa en een afkal­vend geor­gan­iseerd chris­ten­dom. Als je dit tot je door laat drin­gen, dan hebben we geen behoefte aan een kerk­planter, maar aan een her­steller van bressen. Een hoogler­aar kerkren­o­vatie, dus eigenlijk.

lees verder .… »

De belan­grijkheid van Jezus voor heel de schepping

Een “enigszins” gero­man­tiseerde weer­gave van de geboorte van Jezus

Met de geboorte van Jezus wordt een start gemaakt met de uitvo­er­ing van Gods heil­s­plan. God heeft echter de komst van Jezus regel­matig aangekondigd. In de brief aan de Hebreeën staat:

Hebreeën 1:1 Nadat God eerti­jds vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gespro­ken had in de pro­feten, heeft Hij nu in het laatst der dagen tot ons gespro­ken in de Zoon,

Als we deze tekst naast de tekst leggen, die we hier­voor hebben behan­delt, valt ons op dat er opnieuw sprake is van spreken. Van een Woord, zogezegd. God spreekt blijk­baar door mensen heen. Nu lijkt dat niet meer dan logisch, maar blijkens de tekst heeft God dit via de pro­feten gedaan op vele wijzen (manieren). Dus niet alleen door het spreken als zodanig.

Op vergelijk­bare wijze “spreekt” God dus nu in de Zoon. Dat betekent niet, dat we moeten luis­teren met onze natu­urlijke oren, maar dat we geestelijk moeten luis­teren. We moeten er oog voor hebben, om maar een ander zin­tuig te noe­men. Daar­naast heeft Jezus ons in de bij­bel zelf niet zoveel woor­den en predik­ing nage­laten, dus zouden we snel uit­geluis­terd zijn.

lees verder .… »

Uit de oude doos

Toch is het typ­isch, dat men bij het fotograferen van Jeruza­lem altijd “die” moskee meeneemt.

Hieron­der volgt een vraag, die al in 1994 op Kon­ing Jezus.Info was gesteld. Het gaat over het thema Israël. Het antwo­ord, dat ik toen­ter­tijd schreef staat er onder. Ik hoop, dat het opnieuw velen aan het denken zet. En, uit­er­aard, reac­ties zijn welkom.

De vraag:

“Het mag nooit de bedoel­ing zijn om de bij­bel te vergeestelijken! Als er staat geschreven: “Israël” dan wordt ook daad­w­erke­lijk Israël bedoeld. De bij­bel leert (nooit) of te nim­mer geestelijk Israël. De gemeente en Israël zijn wel twee ver­schillen! Zoals kinder­doop is dat niet anders dan Roomse leer”

lees verder .… »