Man­i­fes­ta­ties, teke­nen en wonderen

Verder komen

De Heilige Geest: als een duif daalde Hij neer …

Het kan van­daag de dag hele­maal geen kwaad om te vra­gen, waarom je in God zou geloven. De meeste mensen in ons soort samen­lev­ing hebben alles al. Wat kan er nog aan wor­den toegevoegd?

Vroeger had je nog wel wat te wensen. En mensen in derdew­ereld­lan­den komen ook nog van alles te kort.

Uit­er­aard kan ik uit ervar­ing alleen maar van ons soort (west­erse maatschap­pij) mensen spreken. Alles is voor een relatief lage prijs overal te koop. Met mijn gezin rijd ik regel­matig naar Duit­s­land om daar inkopen te doen. Is het dus niet hier, dan wel daar. En we verzuchten dan ook regel­matig, dat we alles al hebben. Dus schaf­fen we maar iets aan, dat net iets beter, gea­vanceerder en dus ook duur­der is. Maar nodig hebben we het niet.

Dit alles vindt de oorzaak in het feit, dat we, net als al die anderen, heel sterk con­sump­tiegericht zijn. Die con­sump­tiegerichtheid vind je ook terug in het west­erse Chris­ten­dom. Zodra we een prediker horen, uit­er­aard op tele­visie, denken we of: “Wat kost het me?” Of: “Wat lev­ert het me op?” En als we er wel voordeel in zien, nemen we het chris­ten­dom bij al de faciliteiten die we al hebben. Zelfs iemand die iets niet heeft (gezond­heid of iets dergelijks) denkt consumptief.

Het prob­leem is, dat vele predik­ers ook grote nadruk leggen om de voorde­len die het heeft om chris­ten te wor­den. Niet zelden word je uitgen­odigd om een dienst bij te wonen om “krachtig door God te wor­den aangeraakt”.

Man­i­fes­ta­ties

Ik kom zelf uit een Volle Evangelie-nest. Daar waren we ook niet vies van wat teke­nen van de Geest. Hele dis­cussies wer­den er met ander­s­denk­enden gevo­erd over de doop in de Heilige Geest, het spreken in ton­gen, over pro­fetie, over het “uitwer­pen” van demo­nen, het genezen van zieken enz. Kor­tom het hele arse­naal aan geestelijke han­delin­gen kwam op de prop­pen. En het func­tion­eerde ook allemaal!

En omdat ik een zoge­naamde eerste-generatie chris­ten was, werd ik ook niet geremd in het verdedi­gen van aller­lei stand­pun­ten, die op z’n minst dis­cutabel waren. Dat kwam later. Toen heb ik door het bestud­eren van de bij­bel ont­dekt, dat het in feite ergens anders om gaat. Niet dat al die geeste­suitin­gen er niet toe deden, maar het had geen pri­or­iteit meer. In mijn hart begon het besef te ontstaan, dat ik leefde op manifestaties.

Veel chris­te­nen van­daag de dag, hebben net zo weinig besef als ik toen­ter­tijd, dat het niet om man­i­fes­ta­ties gaat, maar om God zelf. Door al die con­sump­tieve activiteiten komt God op het tweede plan. Hij maakte me duidelijk, dat de Heilige Geest maar om één reden was uit­gestort: Chris­tus in ons gestalte te laten kri­j­gen. De Heilige Geest is een trooster, omdat het in elk van ons nog niet zo ver is. Juist omdat het open­baar wor­den van de Chris­tus in elk van ons, zo veel tijd en moeite kost, heeft God ons de Heilige Geest gegeven.

We moeten leren ons over te geven

Het kost ons inder­daad iets: over­gave. De wil en de kracht om alles aan Hem over te geven, bew­erkt God óók door zijn Heilige Geest. Maar de wil om jezelf voor 100% aan Hem toe te wei­den, moet bij de mens zelf van­daan komen. De Heilige Geest geeft ons ver­vol­gens de kracht om ook inder­daad aan Hem toegewijd te zijn! Daarom kun­nen we niet zon­der. Maar niet van­wege aller­lei man­i­fes­ta­ties, won­deren en teke­nen. Die zijn voor de ongelovi­gen. De Heilige Geest is er voor de gelovi­gen. Sterker nog: de werelds georiën­teerde mens kan zelfs de Geest niet ontvangen.

De mens die de Geest niet op deze manier ont­vangt, maar wel gericht is op de man­i­fes­ta­ties, zal op bepaald moment schree­uwen om verder te komen met God. Deze mens is echter niet gericht op God en op Zijn open­bar­ing in het hart, maar op de won­deren en teke­nen die de aan­wezigheid van God kun­nen vergezellen. Het is een geestelijke puber, die nog niet heeft gezien waar het werke­lijk op aan komt.

Ik ben er van over­tu­igd dat de kerken vol zit­ten met dit soort geestelijke pubers. Ze lopen al dan niet let­ter­lijk, aller­lei man­i­fes­ta­ties achterna. Zij roepen om een krachtige werk­ing van Gods geest, maar niet om de kracht te ervaren nu eens en voor altijd nee tegen aller­lei ver­lei­d­ing te kun­nen zeggen, tot eer van God, maar om het als het ware zichzelf weer voor een moment geestelijk vol te vreten.

Het prob­leem is echter, dat men het chris­ten zijn ziet, als iets tot meerdere eer en glo­rie voor zichzelf. Zij denken er zelf beter van te wor­den, maar van het kruis van Jezus Chris­tus hebben ze geen kennis.

Het won­der van Jezus

Het won­der van Jezus is, dat Hij zichzelf gegeven heeft, zodat wij de mogelijkheid zouden kri­j­gen om ook weer bij de Vader bin­nen te komen. Hij is de eerste onder vele broed­eren. Het heeft Hem alles gekost. Ons kost het alleen een onvoor­waardelijke over­gave. En zelfs dat heeft Hij nog mogelijk gemaakt. Maar dan moeten we wel besluiten om vanaf nu alles van Hem te verwachten.

Zoekt eerst het Koninkrijk van God. En dit alles (wat nodig is om in deze wereld te kun­nen bestaan) zal u boven­dien wor­den gegeven. Een chris­ten maakt zich maar om één ding druk: God zorgt voor de rest! Een chris­ten die op die manier in het leven staat, hoor je niet schree­uwen om verder te komen met God. Een dergelijke chris­ten stelt zijn vertrouwen op de hemelse Vader die alle din­gen in zijn hand houdt en alles onder con­t­role heeft. Of hij dat nu ziet en ervaart of niet.

(wordt ver­volgd)