Alleen Hij brengt echte vrede ….
Een dag van de wraak?
“Hiervan toch ben ik ten volle overtuigd, dat Hij, die in u een goed werk is begonnen, dit ten einde toe zal voortzetten, tot de dag van Christus Jezus”
Filipenzen 1:6
Op dit moment ben ik mijn schrijftijd een beetje aan het verdelen tussen Manna-vandaag en KoningJezus.Info. In de discussiegroep “Het Kwaad” werd een vraag gesteld, waar ik op in ben gegaan.
Omdat het gaat om een zeer wezenlijk thema, heb ik besloten het wat breder te trekken. Het is misschien (en waarschijnlijk) niet de ultieme gedachte over dit onderwerp; het zet in elk geval (dat hoop ik dan toch) aan het denken.
Mijn reactie (en de vraag, uiteraard) wil ik de lezers van KoningJezus.Info niet onthouden:
“Waarom is het kwaad er? God heeft het kwaad niet geschapen satan is geen schepper. Boom van het goed of kwaad of gewoon doodsboom? Waarom deze boom op aarde in de buurt van het paradijs? Wanneer het kwaad er toch is maakt God er gebruik van. Zoveel leed, het doet ons hart spreken. Van dodelijke spinnen, malariamuggen, giftige beesten of planten. Slachtoffers of slachtoffer zijn of worden en daarvoor worden vergeven”.
Dan weet je het tenminste…
We hebben gezien, althans als je regelmatig mijn stukjes leest, dat de mensheid ten opzichte van haar uiteindelijke doel, in een soort dodelijke fuik is gezwommen.
Er is geen ontkomen aan: iedere mens is afgeweken van het doel, dat God met de mens heeft. Vanuit de mens gesproken is er ook geen weg terug. Er is geen oplossing.
Om deze reden zegt de ene mens “laten we dan maar eten en drinken, genieten van het bestaan op deze aarde zolang het nog kan, want morgen gaan we dood” en geeft een andere mens er de brui aan en pleegt zelfmoord.
Maar het leeuwendeel van de mensheid verkeert in een zekere passiviteit ten opzichte van het leven. Het maakt ze allemaal niet uit. Ze “verleven” hun bestaan van dag tot dag zo goed en kwaad het gaat.
lees verder .… »
Een typische ijdele attractie: de draaimolen
Prediker heeft er al over: alles is ijdelheid. Hij drukt zich overigens nog wat praktischer uit: “Alles leidt tot niets”. Bij ijdelheid kun je denken aan iets waar je nog plezier aan beleven kunt, maar wat geen wezenlijke inhoud heeft. Geen body, zogezegd.
IJdele bezigheden zijn plezierig als je even je gedachten wilt verstrooien en even “nergens” mee bezig wilt zijn. IJdele zaken worden pas een probleem, als je er achter komt, dat je er niet aan kunt ontsnappen. IJdelheid of het najagen van wind, zoals Prediker zegt, is een cirkel waarin het bestaan van de mens zich afspeelt.
lees verder .… »
De beroemde La Sagrada Família (De heilige familie) in Barcelona (Spanje), in aanbouw sinds 1882. Of ze ooit wordt afgebouwd?
We leven in een roerige tijd. Aan de ene kant wil men ons doen geloven, dat het geloof een achterhaalde zaak is; aan de andere kant zijn we er met z’n allen meer mee bezig dan ooit. De reden voor het laatste is echter niet positief.
Terwijl de wereld terecht ach en wee schreeuwt over het grote onrecht dat jarenlang zijn gang heeft kunnen gaan, zijn er zeer vele oprechte gelovigen, die het fundament onder hun bestaan zien afbrokkelen. De kerk, en dus ook de leiding daarvan, vertegenwoordigt voor hun God op aarde.
Deze keer wil ik geen verhaal houden over de kerk, maar het eens omdraaien.
- Hoe denken mijn bezoekers over “de kerk”.
- Wat is het doel van de kerk?
- Wat is de reden voor haar bestaan?
- Wat moeten we er (vandaag nog) mee?
Ik wil dus niet weten waarom het met die kerk allemaal zo tegenvalt, maar wat onze visie op de kerk is. Dus bij deze de vraag aan mijn lezers:
- Wat is volgens uw mening het doel van de kerk en wat is haar bestaansrecht?
Ik ben benieuwd naar uw reacties. U kunt ze kwijt via de link “schrijf een commentaar” onder dit bericht.
Geen duidelijker beeld van de vergankelijkheid, dan het graf
Er zijn altijd twee kanten aan een medaille. Zoals een bekende Nederlander zou zeggen “elk voordeel, heb z’n nadeel”. Dat betekent dat als er een reden is om iets te doen, er ook een reden is om het juist niet te doen. Daarom verzinken veel mensen in een soort twijfel-toestand als ze een keuze moeten maken.
Men tracht dan de voors en tegens tegen elkaar af te wegen om zodoende tot een goede keuze te kunnen komen. Soms is het echter zo, dat er niet direct grote voordelen te zien zijn en je als het ware een gok moet nemen. Ook kan het zijn, dat je nog niet voldoende inzicht hebt in de opties, zodat er een patstelling ontstaat. Dan gebeurt er niets en blijft de toestand of situatie zoals die is.
lees verder .… »
De zeeslag bij Kijkduin: Er wordt wat afgevochten op deze wereld
Als je het met niet-christenen hebt over het onderwerp: “waarom zou je christen worden?” valt het mij altijd op hoe heftig men reageert.
Voor mij is het steeds weer een bewijs dat je met het thema een heel gevoelige snaar raakt.
Je komt dan ook bijna nooit toe aan de volgende stap: christen worden. Maar hoe komt dit eigenlijk?
En waarom reageert de één als door een horzel gestoken en heeft de ander het gevoel eindelijk thuis te komen?
Bij Jezus ben je veilig
Het valt op zich niet zo mee, om aan te geven wat de kenmerken van een christen zijn. Dat komt omdat een christen net een normaal mens is. Maar een christen heeft iets, dat verder bij geen enkel mens wordt gevonden: een relatie met de levende God.
Dat is hét kenmerk van een christen. Hij heeft een relatie met God. Nu is dit laatste wat kort door de bocht, natuurlijk. Maar het is wel het enige kenmerk dat er werkelijk toe doet. Een christen, die geen relatie met God heeft, is geen christen.
De bijbel zegt het als volgt:
Johannes 14:6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.
Alleen via Jezus is het mogelijk om een relatie met God te hebben. Dat betekent, dat ook de moslim of de boeddhist niet kunnen naderen tot God, zonder Jezus te erkennen als enige mogelijkheid. In feite geldt dit voor iedereen op deze wereld, in het heden, in het verleden en in de toekomst. Er is doodeenvoudig geen andere weg.
lees verder .… »
Sommigen verwachten vuurwerk wanneer ze christen worden
Uiteindelijk is het de vraag of onze stelling “Christen-zijn is niet spectaculair” werkelijk waar is. Voordat we echter een conclusie kunnen trekken, moeten we eerst nog een aantal uitgangspunten bespreken.
Het beantwoorden van de vraag: “Is Christen-zijn spectaculair?” is namelijk helemaal niet zo eenvoudig.
Ten eerste hangt het af van de perceptie van de vraagsteller.
Ten tweede hangt het af van de definitie van: “Christen-zijn”.
We beginnen bij het laatste. Eerst zullen we nagaan, wat een “Christen” is. Daarna hebben we het over het “zijn”. Dan zijn we toe aan het definiëren van de vraagsteller.
Prachtige kerk. Maar als er niemand is die het ziet?
Onder de laatste categorie, de echte zoekers, bevinden zich de meeste religieuzen en gelovigen in de kerken. Ook zij beseffen, dat er iets aan hun leven ontbreekt. Maar omdat hun denken geïmpregneerd is met de wens om zichzelf te bevredigen, zijn ook zij op zoek naar welvaart. Geestelijke welvaart. En vanwege ons belevingsgerichte denken, willen we bezig gehouden worden. Als we er maar niet meer aan hoeven te denken. Want als we er niet aan hoeven te denken, voelen we ons tevreden. Als die stem die voortdurend fluistert: “Ja, maar …” maar overstemd wordt.
Het probleem is, dat dit soort houdingen niet vol te houden is. Op het eind is het met de tijdelijk bevredigde zoekers zelfs nog veel slechter gesteld. Ze hebben hun tijd verdaan. En nu staan ze nog met lege handen. Want dat is het punt van mijn betoog: de mens weet!
Loading ...
9th sphere web design
Commentaar