Waarom zou je chris­ten wor­den? (3)

Meerdere rede­nen

Geen duidelijker beeld van de ver­ganke­lijkheid, dan het graf

Er zijn altijd twee kan­ten aan een medaille. Zoals een bek­ende Ned­er­lan­der zou zeggen “elk voordeel, heb z’n nadeel”. Dat betekent dat als er een reden is om iets te doen, er ook een reden is om het juist niet te doen. Daarom verzinken veel mensen in een soort twijfel-toestand als ze een keuze moeten maken.

Men tra­cht dan de voors en tegens tegen elkaar af te wegen om zodoende tot een goede keuze te kun­nen komen. Soms is het echter zo, dat er niet direct grote voorde­len te zien zijn en je als het ware een gok moet nemen. Ook kan het zijn, dat je nog niet vol­doende inzicht hebt in de opties, zodat er een pat­stelling ontstaat. Dan gebeurt er niets en bli­jft de toe­s­tand of sit­u­atie zoals die is.
lees verder .… »

Waarom zou je chris­ten wor­den? (2)

Heftige reac­ties

De zeeslag bij Kijk­duin: Er wordt wat afge­vochten op deze wereld

Als je het met niet-christenen hebt over het onder­w­erp: “waarom zou je chris­ten wor­den?” valt het mij altijd op hoe heftig men reageert.

Voor mij is het steeds weer een bewijs dat je met het thema een heel gevoelige snaar raakt.

Je komt dan ook bijna nooit toe aan de vol­gende stap: chris­ten wor­den. Maar hoe komt dit eigenlijk?

En waarom reageert de één als door een horzel gesto­ken en heeft de ander het gevoel ein­delijk thuis te komen?

lees verder .… »

Waarom zou je chris­ten wor­den? (1)

Hét ken­merk van de ware christen

Bij Jezus ben je veilig

Het valt op zich niet zo mee, om aan te geven wat de ken­merken van een chris­ten zijn. Dat komt omdat een chris­ten net een nor­maal mens is. Maar een chris­ten heeft iets, dat verder bij geen enkel mens wordt gevon­den: een relatie met de lev­ende God.

Dat is hét ken­merk van een chris­ten. Hij heeft een relatie met God. Nu is dit laat­ste wat kort door de bocht, natu­urlijk. Maar het is wel het enige ken­merk dat er werke­lijk toe doet. Een chris­ten, die geen relatie met God heeft, is geen christen.

De bij­bel zegt het als volgt:

Johannes 14:6 Jezus zeide tot hem: Ik ben de weg en de waarheid en het leven; nie­mand komt tot de Vader dan door Mij.

Alleen via Jezus is het mogelijk om een relatie met God te hebben. Dat betekent, dat ook de moslim of de boed­dhist niet kun­nen naderen tot God, zon­der Jezus te erken­nen als enige mogelijkheid. In feite geldt dit voor iedereen op deze wereld, in het heden, in het verleden en in de toekomst. Er is doo­d­een­voudig geen andere weg.
lees verder .… »

Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair (deel 3)

Wat is een Christen?

Som­mi­gen verwachten vuur­w­erk wan­neer ze chris­ten worden

Uitein­delijk is het de vraag of onze stelling “Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair” werke­lijk waar is. Voor­dat we echter een con­clusie kun­nen trekken, moeten we eerst nog een aan­tal uit­gangspun­ten bespreken.

Het beant­wo­or­den van de vraag: “Is Christen-zijn spec­tac­u­lair?” is namelijk hele­maal niet zo eenvoudig.

Ten eerste hangt het af van de per­cep­tie van de vraagsteller.

Ten tweede hangt het af van de defin­i­tie van: “Christen-zijn”.

We begin­nen bij het laat­ste. Eerst zullen we nagaan, wat een “Chris­ten” is. Daarna hebben we het over het “zijn”. Dan zijn we toe aan het definiëren van de vraagsteller.

lees verder .… »

Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair (deel 2)

Maar “het” is ‘t toch weer niet

Prachtige kerk. Maar als er nie­mand is die het ziet?

Onder de laat­ste cat­e­gorie, de echte zoek­ers, bevin­den zich de meeste religieuzen en gelovi­gen in de kerken. Ook zij besef­fen, dat er iets aan hun leven ont­breekt. Maar omdat hun denken geïm­preg­neerd is met de wens om zichzelf te bevredi­gen, zijn ook zij op zoek naar wel­vaart. Geestelijke wel­vaart. En van­wege ons belev­ings­gerichte denken, willen we bezig gehouden wor­den. Als we er maar niet meer aan hoeven te denken. Want als we er niet aan hoeven te denken, voe­len we ons tevre­den. Als die stem die voort­durend fluis­tert: “Ja, maar …” maar over­stemd wordt.

Het prob­leem is, dat dit soort houdin­gen niet vol te houden is. Op het eind is het met de tijdelijk bevredigde zoek­ers zelfs nog veel slechter gesteld. Ze hebben hun tijd ver­daan. En nu staan ze nog met lege han­den. Want dat is het punt van mijn betoog: de mens weet!

lees verder .… »

Christen-zijn is niet spec­tac­u­lair (deel 1)

Bezigheid als therapie

Miss­chien wel de bek­end­ste agnost: Charles Darwin

We leven in een samen­lev­ing waar visu­al­isatie het tover­wo­ord is. We willen alles zien. Een plaatje zegt oneindig veel meer dan woor­den. Maar niet alleen visueel. We zijn meer dan ooit zin­tu­iglijk ingesteld. Dat wil zeggen, dat we het willen zien, horen, ruiken, proeven en voelen.

Anders gezegd: we willen beleven. Meer dan de Romeinen rond het begin van onze jaartelling, zijn we gericht op brood en spelen.

Op zich is dat niet vreemd. Over het alge­meen heeft de west­erse mens zijn schaap­jes op het droge en is er ver­maak nodig, om toch nog wat aan het leven te vinden.

Vroeger was dat anders. Toen had men geen tijd voor ver­maak, brood en spe­len. Er moest gew­erkt wor­den om te leven. Liever gezegd: om te over­leven. Er was toen veel meer het besef, dat met het leven, zoals dat zich aan­di­ende, niet te spot­ten viel. De schraal­heid van het leven, veroorza­akte dan ook veel meer het ver­lan­gen naar een beter bestaan.

lees verder .… »

Man­i­fes­ta­ties, teke­nen en wonderen

Verder komen

De Heilige Geest: als een duif daalde Hij neer …

Het kan van­daag de dag hele­maal geen kwaad om te vra­gen, waarom je in God zou geloven. De meeste mensen in ons soort samen­lev­ing hebben alles al. Wat kan er nog aan wor­den toegevoegd?

Vroeger had je nog wel wat te wensen. En mensen in derdew­ereld­lan­den komen ook nog van alles te kort.

Uit­er­aard kan ik uit ervar­ing alleen maar van ons soort (west­erse maatschap­pij) mensen spreken. Alles is voor een relatief lage prijs overal te koop. Met mijn gezin rijd ik regel­matig naar Duit­s­land om daar inkopen te doen. Is het dus niet hier, dan wel daar. En we verzuchten dan ook regel­matig, dat we alles al hebben. Dus schaf­fen we maar iets aan, dat net iets beter, gea­vanceerder en dus ook duur­der is. Maar nodig hebben we het niet.

lees verder .… »

Kerk ver­sus Gemeente

Kerk­planter

De spits wijst altijd omhoog, maar doet de kerk dat ook?

Ik had er nog nooit van geho­ord. Blijk­baar was ik de enige. Inmid­dels ben ik de kreet een flink aan­tal keer tegen gekomen.

In het Ned­er­lands Dag­blad van 16 jan­u­ari 2010 kon­den we zelfs ken­nis nemen van een voorne­men van de Vrije Uni­ver­siteit om een hoogler­aar voor de nieuwe leer­stoel “mis­sion­aire kerk­plant­ing en chris­telijke gemeen­schapsvorm­ing in een seculiere omgev­ing” aan te stellen. Men werft inter­na­tion­aal, dus de hoogler­aar kan overal van­daan komen. En de Ned­er­lan­ders ken­nende, halen ze zo’n per­soon het liefst uit het buitenland.

What the …. is een kerkplanter?

Het artikel geeft als reden voor het aanstellen van de hoogler­aar het sec­u­laris­erende Europa en een afkal­vend geor­gan­iseerd chris­ten­dom. Als je dit tot je door laat drin­gen, dan hebben we geen behoefte aan een kerk­planter, maar aan een her­steller van bressen. Een hoogler­aar kerkren­o­vatie, dus eigenlijk.

lees verder .… »

Uit de oude doos

Toch is het typ­isch, dat men bij het fotograferen van Jeruza­lem altijd “die” moskee meeneemt.

Hieron­der volgt een vraag, die al in 1994 op Kon­ing Jezus.Info was gesteld. Het gaat over het thema Israël. Het antwo­ord, dat ik toen­ter­tijd schreef staat er onder. Ik hoop, dat het opnieuw velen aan het denken zet. En, uit­er­aard, reac­ties zijn welkom.

De vraag:

“Het mag nooit de bedoel­ing zijn om de bij­bel te vergeestelijken! Als er staat geschreven: “Israël” dan wordt ook daad­w­erke­lijk Israël bedoeld. De bij­bel leert (nooit) of te nim­mer geestelijk Israël. De gemeente en Israël zijn wel twee ver­schillen! Zoals kinder­doop is dat niet anders dan Roomse leer”

lees verder .… »